Historia budynku muzeum

Sam budynek jest unikalną historyczną konstrukcją. Został zbudowany przez Osmana Hamdiego Beja w 1883 roku jako Sanayi-i Nefise Mektebi, lepiej znany jako Akademia Sztuk Pięknych. Ta akademia, która miała stanowić podwaliny Uniwersytet Sztuk Pięknych Mimara Sinana w przyszłości będzie pierwszą szkołą sztuk pięknych otwartą w Imperium Osmańskim.

Architektem budynku był Alexander Vallaury, który później zbudował Klasyczny Budynek Muzeum Archeologicznego w Stambule. W 1917 r., po przeniesieniu akademii do innego budynku w Cağaloğlu, budynek ten został przydzielony Dyrekcja MuzeówHalil Edhem Bey, szef Dyrekcji Muzeów, uznał, że bardziej stosowne byłoby eksponowanie dzieł starożytnych kultur krajów Bliskiego Wschodu oddzielnie od dzieł greckich, rzymskich i bizantyjskich, i zorganizował budynek jako Muzeum Starożytnego Orientu.

Podczas II wojny światowej Muzeum Starożytnego Orientu zostało rozwiązane w celach obronnych. W 1963 r. dokonano poważnych zmian w strukturze muzeum i Otwarto dla zwiedzających w 1974 roku. Muzeum Starożytnego Orientu uzyskało obecną formę 8 września 2000 roku i od tego czasu nieprzerwanie pełni funkcję atrakcji turystycznej.

Jeśli zamierzasz odwiedzić Muzeum Starożytnego Orientu, pamiętaj, że w pobliżu znajduje się podobna atrakcja turystyczna. Muzeum Sztuki Tureckiej i Islamskiej to imponujące muzeum, które łączy w sobie artefakty tureckie i islamskie. Możesz uzyskać dostęp do tego muzeum za darmo Istanbul Tourist Pass.

Cztery główne działy wystawiennicze w Muzeum Starożytnego Orientu

Mezopotamia: Znaleziska cywilizacji sumeryjskiej, akadyjskiej, asyryjskiej i babilońskiej przedstawiono w sekwencji historycznej dokumentującej rozwój Mezopotamii.

Egipt: Wystawiono znaleziska z okresu od 3000 r. p.n.e. do 600 r. n.e. Część z nich została podarowana przez Khedywa Abbasa Paszy w 1894 roku, a część odnaleziono podczas kilku wykopalisk w Anatolii. Wśród tych dzieł znajdują się statuetki kamienne lub z brązu, drewniane sarkofagi i znaleziska pochówkowe.

Anatolia: Prezentowane są znaleziska z wczesnej epoki brązu, okresu cesarstwa hetyckiego i późnego okresu hetyckiego. Podczas wykopalisk w Zincirli i Karkamış odkryto również szeroką gamę artefaktów.

Arabia: Ta kolekcja zawiera prace związane z przedislamskimi kulturami Półwyspu Arabskiego. Najcenniejsze części Muzeum Starożytnego Orientu należą głównie do asyryjskiego króla II. Jest tam posąg Salmanasara, uskrzydlony posąg hetyckiego króla Tuthalii IV, płaskorzeźba przedstawiająca asyryjskich żołnierzy z włóczniami, mumia z X wieku, posąg sumeryjskiego króla Fudei i wiele glinianych tabliczek z pismem klinowym.

Pierwszy w historii wiersz miłosny

W Archiwum Dokumentów klinowych Muzeum Starożytnego Orientu znajduje się tabliczka klinowa o numerze „Stambuł nr 2461”. Tabliczka została znaleziona w 1889 roku w starożytnym sumeryjskim mieście Nippur, położonym w południowo-wschodniej części dzisiejszego Iraku.

Został on odczytany przez amerykańskiego Asyryjczyka i Sumerolog Samuel Noah Kramer, który przybył do Stambułu w 1951 r. i zaczął pracować nad sumeryjskimi tabliczkami. Zostały one przetłumaczone na język turecki przez Muazzeza İlmiye Çığa. Szybko stało się jasne, że na tej klinowej tabliczce został napisany najstarszy na świecie wiersz miłosny. Jego autentyczność została potwierdzona przez Księgę Rekordów Guinnessa.