Dom Natury, Mitologii i Mozaiki Życia Codziennego

Mozaiki odkryte w 1935 roku podczas wykopalisk w północno-wschodnim krużganku Wielkiego Pałacu Wschodniorzymskiego są niezwykłe zarówno pod względem estetycznym, jak i głębią przedstawianych tematów. Mozaiki wystawione w Muzeum Mozaiki Wielkiego Pałacu, które pochodzą z okresu od 450 do 550 roku n.e., nie zawierają elementów religijnych. Za żywość przedstawień zaczerpniętych z życia codziennego, natury i mitologii niewątpliwie odpowiadają liczni profesjonaliści pracujący pod kierunkiem czołowych mistrzów tamtych czasów.

Muzeum powstało w celu zachowania Okres wschodniorzymski mozaikowa dekoracja podłogi, która częściowo przetrwała w północno-wschodnim narożniku kolumnadowego dziedzińca Wielkiego Pałacu. Znajduje się ona na targu Arasta w kompleksie Błękitnego Meczetu. Powierzchnia pokryta mozaiką wynosiła około 180 metrów kwadratowych.

W 1953 roku Muzeum Archeologiczne w Stambule przejęło kontrolę nad Muzeum Mozaik Wielkiego Pałacu. W 1979 roku stało się ono oddziałem Muzeum Hagia Sophia. Austriacka Akademia Nauk i Generalna Dyrekcja Zabytków i Muzeów Ministerstwa Kultury podpisał w 1982 r. protokół rozpoczynający proces renowacji i konserwacji, który zakończył się w 1997 r. 

Wapień o wielkości 5 mm, terakota i kolorowe ziarna kamienia mozaiki są większe. Pomiędzy marmurowymi kawałkami wstawiono opisy w stylu „Opus Vermiculite”, podczas gdy białe marmurowe kawałki potraktowano za pomocą "Łuska" podejście. Ponadto przedstawienia mają wokół siebie krzywizny. Najbardziej imponujące mozaiki w muzeum przedstawiają sceny gryfów jedzących jaszczurki, słoni i lwów walczących ze sobą, klaczy karmiących swoje źrebaki, gęsi pasących dzieci, mężczyzn dojących kozy, dzieci karmiących osły, młode dziewczyny niosące dzbany, niedźwiedzie zajadające się jabłkami i walki myśliwych z tygrysamiMozaiki obejmują 90 odrębnych tematów i 150 figurek ludzkich i zwierzęcych.